هم سفر
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
من جامعه ای را دیدم که در آن به جای «نمو»،«نما» دیده می شود
و به جای «دعا»،«ادّعا».
اینجا به جای «مومن»،«مومن نما»جلوه گری می کند
و به جای «روشنفکر» ، «روشنفکرنما».
در اینجا «نما ،حراج» است و «ریا،رواج» دارد
و «رایت» به جای «درایت» نشسته است.
در ا
برچسب:
نویسنده: هلیا زارعیان
من مردمي را ديدم «سکون گریز» و «قانون ستیز»،
كه تنها آن گاه «عُیون» و «قانون» را
با «اعتقاد» به «یاد» می آورند،
که با هم «درمی آویزند» و «می ستیزند»!
در نگاه آنان ،قانون «خیزی برای کمین» است،نه «دستاویزی برای تمکین»!
قانون تا آن جا «شنُفته» و «پذی
برچسب:
نویسنده: هلیا زارعیان
در یک «جامعه سالم» با مدیریت یک نظامِ «مردم سالارانه مداوم»،
برای رسیدن به «موجِ موفّقیّت» و «اوجِ مقبولیّت»،
نه «سانسور» وجود دارد و نه «آسانسور»؛
بلکه هر «فرد» با هر گونه «شگَرد»،
می تواند خود به طورِ «آزاد» و در «حدِّ استعداد»،
«پلّکانِ رشد» و «
برچسب:
نویسنده: هلیا زارعیان
خدایا!
به ما توفیق بده:
«تلاش در شکست» و «صبر در بن بست»،
«جهاد بی ساز و برگ» و «اجتهاد تا لحظه مرگ»،
«پویشِ راه،بی همراه» و «بخششِ گناه،بی گُواه»؛
«کارِ بی پاداش» و «ابتکارِ بی شاباش»؛
«فداکاری در سکوت» و «پایداری در برابر طاغوت»؛
«دینِ بی دنیا» و
برچسب:
نویسنده: هلیا زارعیان
همه «آدمیان» در این «جهان»
«دمی می آیند» و «بازدمی می آسایند»
و آنگاه که «بانگِ رحیل» و «آهنگِ گُسیل» برخاست،
«سر از سیره سراب» برمی دارند و «پای بر تیره تراب» می گذارند.
همه به «وفای خویش می بالند» و از «جفای بیش می نالند».
هر انسان خود مسئول «ساخ
برچسب:
نویسنده: هلیا زارعیان
نادانی نه «ندانستن» است و نه «نتوانستن»،
بلکه مقاومت در برابر «نورِ پگاهی» و «شعور و آگاهی» است.
«گوهرِ دانایی» و «جوهرِ توانایی» در هیچ کس مطلق نیست.
هر کس به «بازۀ ظرافت» و «اندازۀ ظرفیّت» ،
می تواند از این «ساد،سود» جوید و از این «فرناد،فرنود»!
برچسب:
نویسنده: هلیا زارعیان
انسان های «روزگار» بر دو «مدار»
«راه می پویند» و «همراه می جویند».
گروهی «عقلانی می اندیشند» ،بنابراین کمتر «نفسانی می پریشند»؛
ولی گروه دیگر «اجیرِ فَرناس» اند و «اسیرِ احساس».
آنان هر «پراتیکِ حیات» را با «تحریکِ احساسات» پاسخ می دهند،
ولی اینان ه
برچسب:
نویسنده: هلیا زارعیان
سال ۱۳۹۷ تمام شد ... دارم فکر می کنم ؛ به روزهایی که رفت ... به لحظاتی که خندیدیم ... لحظاتی که اشک ریختیم ... و تمامِ ثانیه هایی که کنارِ عزیزانمان گذشت ... با سرعت ، مرور می کنم ؛ اتفاقاتِ خوب و بدی را که برایمان افتاد ... آدم هایِ جدیدی را که وا
برچسب:
نویسنده: هلیا زارعیان
من «شهریاری» را دیدم که در «شهر،یاری»ندارد.
ولی همۀ «خیارات» و «اختیارات» را در وجودِ خود متمرکز کرده،
و در برابرِ هر «کس» و هر«حسابرس»،
خود را نه «پاسخگو»،که حتّی «اُلگو» می داند!
در این شهر آنان که در ادارۀ امور «نقش» دارند،«نقشه» ندارند
و آنان ک
برچسب:
نویسنده: هلیا زارعیان
من انسانی را دیدم که از «پگاه برگ» به «شامگاه مرگ» رسید؛
ولی هیچ «رنجی ژرف تر» و «شکنجی شگرف تر» از این
«جانش را نَخَست» و «دلش را نشکست» ،
که دوستانش او را «جاهلانه نشناختند» و «ناشیانه باختند»،
ولی دشمنانش او را «خصمانه شناختند» و بر او «بی رحمانه تاختند»!
خدایا! چه سخت است این «دردِ سنگین» حتّی برای یک «مرد پولادین»!
+ نوشته شده در شنبه بیست و چهارم آبان ۱۳۹۹ ساعت 21:1 توسط محمد عطاری |
برچسب:
نویسنده: هلیا زارعیان